แนวทางการเดินก่อน

เราสามารถเลือกรูปเดินก่อน ที่ดีและเป็นที่นิยม จากกลุ่มหมากดังต่อไปนี้ครับ

• หมากมาตรฐาน หรือเรียกว่า สะแตนดาด
• หมากอีปุ้มออกศึก
• หมากสามเรียงเดินก่อน
• หมากอีโต้ขว้างเหี้ย
• หมากพุ่งหัว หรือเรียกว่า หมากพุ่งหลาว
• หมากตัดเจ็ดเดินก่อน
• หมากกองโจรเดินก่อน
• หมากย่อสั้นเดินก่อน

หมากอื่นมีมากมาย ล้วน ค้นพบตอนนี้ว่าไม่ค่อยดี

( อนาคตอาจค้นพบเพิ่มใหม่ครับ หาประสบการเอาเองเพิ่มเติม ในเว็บเก้ามังกร เว็บไทยบีจี เว็บป้าอร)

แนวทางการเดินหลัง

การเดินหลัง ในหมากฮอสที่ดีและนิยม มีดังต่อไปนี้ครับ

• รูปผสมเก้าแต้มสู้ทุกทิศ
• รูปผสมแปดแต้มสู้ทุกทิศ
• รูปกองโจรเดินหลังสู้ทุกทิศ
• รูปตัดหน้าสายด่วน
• รูปตัดข้างสายด่วน
• รูปย่อสั้นเดินหลัง

 การเดินหลัง มีข้อดีตรงที่เลือกต้มสู้ที่ถนัดได้การเดินหลังคนส่วนมาก คิดว่าเสียเปรียบ ที่จริงไม่นะครับ สูสีเดินก่อนครับ การเล่นแข่งกีฬาหมากฮอส ต้องสุขุม ต้องคิดรอบคอบ ตำราเพียงเป็นแนวทางเดิน ให้พอสู้ได้ครับ เวลาเดินไป ไประวังลูกหลอกของคู่ต่อสู้ การเดินหมากอย่าเดินเข้าข้างกระดานหลายๆตัว จะอ่อนแรงสู้เขาไม่ได้ครับ ทางหมากกระกระดานดีกว่าข้างกระดาน

การแพ้ในหมากฮอส

การแพ้เกิดขึ้นได้ง่ายครับ เราควรพยายามหลีกเลี่ยงปมที่นำไปสู่ความพ่ายแพ้ดังต่อไปนี้

• แพ้เพราะเดินไม่คิด( นกตก) เลือกตัวเดิน ตามชอบใจ ตามความรู้สึก ดูดีก็เดินไป ไม่มีเหตุผลที่ดี แพ้ง่ายมาก เพราะอาจถูกกระทำให้เป็นรองจนแพ้ไป
• แพ้เพราะขาดความรู้( คาถาอ่อน) เดินรูปหมากเป็นรองมากไป เราควรเลือกเดินหมากที่มีสกุลดี จึงพอสู้ได้ครับ ในตำรานี้ ก็แนะนำหมากดีทั้งหมดไว้ให้เลือกใช้
• แพ้เพราะกลัวศักดิ์ศรี( กลัวสี) ของคู่ต่อสู้ การกลัว หรือระแวงเกินไปทำให้คิดไม่ออก เดินลำบากครับ เราอย่า กลัวศักดิ์ศรีเลย
• แพ้เพราะ สุขภาพไม่ดี( บ่อลัก) ปวดหัว ปวดท้อง ปวดฉี่ ง่วงนอน ท้องอืด ท้องเฟ้อ อาการพวกนี้ทำให้สู้เขาไม่ได้ผลดีเลย ( จะลงสนาม ควรรักษาสุขภาพเป็นพิเศษ)
• แพ้เพราะจิตใจไม่เป็นสมาธิ( ไม่นิ่ง) มีเรื่องห่วงใย โดนด่ามา โดนยั่วประสาท เดินไปคุยไปโม้ไป “นกตก คาถาอ่อน กลัวสี บ่อลัก ไม่นิ่ง” ท่องจำฝังใจวิถีเซียน
• คมในฝัก เก็บความรู้ความเข้าใจ ไว้ในใจ ไม่ให้คู่ต่อสู้ รู้ว่าอัพแต้มนั้นแต้มนี้มาแล้ว ไม่แบไต๋ว่าตนรู้ขนาดใด
• นั่งเทียน คือศึกษาด้วยตนเอง ท่องตำราซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถอดหมากด้วยตนเอง
• ฝึกซ้อม ซุ่มฝึก ในกลุ่มค่ายสำนักเดียวกัน มีโค้ช มีเพื่อนร่วมทีม เพื่อพัฒนาฝีมือ
• เก๋า คือ รู้ว่าอะไร นำไปสู่ทางแพ้ ทางชนะ( ซาบซึ้ง เรื่อง การแพ้ในหมากฮอส ที่กล่าวมา)
• ยามจะเลิกลามีศิษย์สืบทอด สุดยอดคือ สามารถมารถ ถ่ายทอด ถ้าใกล้จะเลิกลาไม่ชิงดีชิงเด่น ก็ถ่ายทอดความรู้ได้
  “คมในฝัก นั่งเทียน ฝึกซ้อม เก๋า ยามจะเลิกลามีศิษย์” คือวิถีเซียนหมากฮอส

การคิดหมากฮอส

• คิดให้เสร็จ แล้วจึงเดินหมาก คิดว่าเดินตัวนั้นไปแล้ว ทำให้ก้าวถัดเรามีทางเดิน สดวกไหม จะถูกกระทำแรงๆไหม คิดแต้มเซ่น แต้มทิ้งร่ม แต้มทำตลอด
• ใช้เวลาเต็มที่ ถ้าเขาไม่สั่งให้เดิน ควรคิดต่อไป ว่าถ้าเดินตัวที่อยากเดิน จะโดนแต้มกระทำ หรือไม่ มีทางเดินต่อกว้างขวางหรือไม่
• ไม่ประมาท ไม่ดูแคลนคู่ต่อสู้ ระวังลูกหลอกของเขา
• เฉลียวใจเมื่อเขาเปิดโอกาสโจมตีนั้นแฝงลูกหลอกไหม
• รู้เขารู้เรา เขาขนาดไหน อะไรรู้อะไรไม่รู้ ถามโค้ชง่ายดี มีจุดเด่น จุดดีจุดด้อยอะไร ควรเอาอะไรไปเพื่อหาทาง ชนะ

การเตรียมความพร้อมก่อนแข่ง

• อย่าให้ท้องอืด อย่าให้หิว อย่าให้กระหายน้ำ ช่วงแข่ง ขับถ่ายมาเรียบร้อย
• เคลียงาน ธุระให้เรียบร้อย ไม่ให้มารบกวนเวลาแข่ง
• นอนหลับอิ่มมาแล้ว ไม่อดนอนมาก่อนจะเข้าแข่ง
• ต้องมีโค้ช ขอปรึกษา ขอคำแนะนำ เชื่อโค้ชทุกข้อ
• เมื่อมึนหัว หน้ามืด ตาลาย ต้องยืดเส้นยืดสาย หรือ ล้างหน้า หรือดื่มน้ำ
• มีการอุ่นเครื่องก่อนแข่ง ก่อนเข้าสนามแข่ง ต้องซ้อมเหมือนเล่นแข่ง คิดเต็มที่ ไม่กลัวปวดหัว อย่าพักสมองนาน แค่หายใจเข้าลึกๆ นิ่งๆสักครู่
• ทบทวนความรู้ก่อนไปแข่ง การซ้อมก่อนแข่ง ต้อง ไม่มีการเดินส่งเดช
  

ระหว่างเรากำลังแข่งขัน

• อย่ากลัวศักดิ์ศรีคู่ต่อสู้ เพราะจะทำให้คิดเดินไม่ออก
• อย่าประมาท โดยอย่าเดินมั่ว อย่าดูถูกคู่ต่อสู้ อย่ารีบ
• ถ้าสมองตื้อ ต้องหายใจลึกๆ นิ่งเงียบ ยุดคิดสักนิด
• สังเกตคู่ต่อสู้ ท่าที การใช้เวลาคิด
• อย่าคุย หรือพูด ในช่วงเวลาที่ ถึงทีเราจะเดินหมาก
• ต้องอ่านแต้มทำเสมอ ที่ทำให้สถานะการเป็นต่อ ว่ามีโอกาสทำไหม ถ้าไม่มีก็ เดินรัดกุมไว้
• ต้องใช้ ไหวพริบ ปติพาน ความสุขุมรอบคอบ ความเฉลียวใจ มีการคำนึงถึงการตัดสินใจที่ดี
• ช่วงพัก การแข่งขัน โทรคุยกับโค้ช ล้างหน้า เข้าห้องน้ำ ดื่มน้ำ อย่าทานอะไรเมื่อไม่ใช่เวลาทานข้าว

วิธีใช้ความรู้

• ถ้าคู่ต่อสู้ ไม่อ่านตำรา ไม่มีคนสอน เราก็ใช้ตำรา
• ถ้าคู่ต่อสู้ อ่านตำราท้องตลาด เราเดินตำราที่ไม่มี ในท้องตลาด
• ถ้าคู่ต่อสู้มีโค้ช มีสำนัก ต้องทำตามโค้ชแนะ
• อ่านตำราอย่าสนใจว่าจะจำได้หรือไม่
• เวลาแข่งไม่เข้าสูตรต้องคิดสดๆเอง เข้าสูตรก็เดินไป
• อย่าสนใจ เคร่งกับการนำเอาความจำไปใช้

เรื่องหมากฮอสมีที่สำคัญคือ

• รูปหมาก ต้นกระดาน เลือกรูปหมากที่เหมาะสม
• แต้ม กลางกระดาน เลือกแต้มเล่น ว่าเลือกแต้มใด
• ล้อก คือสูตร เข้าสูตรที่ท่องมาหรือไม่
• กล คือ กลปลายกระดาน เข้ากลหรือไม่
• ทาง คือ เดินไปแล้ว ทำให้ต่อไปเดินสดวกไหม
• การซ้อม คือการฝึกทักษะหมากฮอส ต้องไม่มั่วนิ่ม
• โค้ช คือ หมั่นถามโค้ช คลายสงสัย ขอคำชี้แนะ
• นั่งเทียน คือ อ่านตำรา ทำความเข้าใจในตำรา
• ไม่แบไต๋ คือ ต้องพึ่งโค้ช เก็บความลับของวิชา

รูหมากเดินก่อน

ที่ดีดี และ เซียนๆชอบเดิน

• มาตรฐาน นิยมอันดับ1
• อีปุ้มออกศึก
• สามตัวเรียง
• กองโจร
• อีโต้ขว้างเหี้ย
• ตัดข้างเดินก่อน
• ย่อสั้น หรือ หมากผสม
• พุ่งหลาว
• ตัดเจ็ดเดินก่อน

เราเลือกฝึกหมากใดหมากหนึ่งใน9 รูปหมากข้างต้น

เดินหลังที่ดีๆ

• สามตัวเรียงสู้ทุกอย่าง
• มาตรฐานเดินหลังถ้ามีโอกาส นอกนั้นใช้สามเรียง
• หมากห้าแยกสู้ทุกอย่าง
• โจรหลังสู้ทุกอย่าง
• ตัดหน้าเดินก่อน

เราเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง

สุภาษิต คำคม ที่อาจนำมาประยุกต์ใช้

• อันความรู้ รู้กระจ่างแต่เดียวเชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล
• ร้อยถี่มีหนึ่งห่าง
• รู้เขารู้เรา
• เหนือฟ้ามีฟ้าเหนือ เซียนมี เซียนเหนือเซียน
• กระดานเดียวเดินได้หมากเดียว
• ปะมาโทจะโลกา ประมาทสู่ความพ่าย
• คิดให้เสร็จค่อยเดิน
• สงครามไม่สงบ อย่าเพิ่งนับศพคนตาย
• อ่านกลอน ธงชง ชร ไม่อ่อนฮอส
• ฯลฯ

รูปหมากหมากเสี่ยง ที่ใช้กรณีที่ทายว่า

คู่ต่อสู้คนนั้น ชนะไม่เป็น

• สี่ทหารเสือ
• วายคู่
• สี่พระยา
• ค้างคาวผี
• สามเหลี่ยมสั้น
• โจรบ้านนอก
• อื่นๆ

การศึกษาหมากฮอส

• ค้นหา เนื้อหาตรงกับที่เราเลือกฝึก
• ศึกษาเดินก่อนหนึ่งหมาก เดินหลังหนึ่งหมาก
• อ่านตำราท้องตลาดในวงการ ใช้เล่นกับคนนอกวงการ
• อ่านตำราในค่ายสำนักตน ใช่เล่นกับคนในสำนักอื่น
• อ่านคิดถามเขียน สุจิปุลิ ( ถามโค้ชในค่ายสำนักตน)

วิธีเก่งหมากฮอส

• เข้าค่ายสำนักหนึ่ง( ต้องมีโค้ช)
• ฝึกความจำ การนำไปใช้ การสังเกต
• เก็บความลับของแต้ม อย่าแบไต๋ให้ฝ่ายตรงข้าม ว่าเรารู้อย่างไร ตำราอย่าแบ่งให้ใครอ่าน
• ฝึกความละเอียดสุขุม ไหวพริบ ทักษะหมากฮอส
• สุจิปุลิ ครบสี่ข้อ
• ซ้อมไม่ควรนานเกิน2 ชั่วโมงต่อวัน

( ซ้อมมาก ซ้อมน้อย ก็สำเร็จพอกัน)

นิสัยไม่ดีไม่ควรเป็น

• นกสองหัว เข้าหลายค่ายพร้อมกัน ทำให้เกิดปมด้อย
• เปิดเผย ความรู้ แจกจ่าย แลกเปลี่ยน เอาหน้า
• อื่นๆ
  

สี่เรียงผสมจรเข้


ฝ่ายX(แดง) รูปหมากมาตรฐาน
ฝ่ายO(เขียว) รูปหมากสี่เรียงผสมจรเข้
จุดนี้ ถึงทีฝ่ายX เดิน
จากรูปนี้ เรากำลังสนใจ เรื่องฝ่ายX ทิ้งร่ม( หักศอก) ดังนี้
11-16, 19 กิน, 3-8, 12 กิน, 1-5, 3 กิน, 9 กินสองต่อ,
ติดกล ดังรูปถัดไปนี้ครับ

จากรูปกลนี้ เรากำลังจะศึกษา
แต้มชาลวันมหาสนุก(32-28)

• 32-28, 25-29 จะแพ้, 30-25 จะชนะ, กิน, 31-26, กิน, 24-20, กิน, กินสามต่อ,
• 32-28, 2-7 จะแพ้, 21-17 จะชนะ, 25-29, 30-25, กินสอง,
  31-26, กิน, 24-20, กิน, กินสามต่อ,
• 32-28, 15-19, กิน, 25-29 ไม่ชนะ,15-10, กิน, 30-25, กิน,
  31-26, กินสอง, กินสอง,
• 32-28, 6-9 ไม่ชนะ, 21-17, 25-29, 30-25, กินสอง, 31-26, กิน, 24-20, กิน, กินสอง,
• 32-28, 6-9 ไม่ชนะ, 21-17, 9-13 จะแพ้, กิน, กิน, 31-26, กิน, 24-20, กิน, กินสอง,
• 32-28, 5-9 ไม่ดี, 21-17, 9-13 จะแพ้, กิน, กิน, 31-26, กิน, 24-20, กิน, กินสาม,
• 32-28, 5-9 ไม่ดี, 21-17, 25-29 จะแพ้, 30-25, กินสอง, 31-26, กิน, 24-20, กิน, กินสาม,
• 32-28, 15-18, การบ้าน
• 32-28, 15-19, กิน, 2-7, การบ้าน
• 32-28, 6-10 น่าจะดีสุด, การบ้าน

สี่เรียงผสมจรเข้ 2


ฝ่ายX(แดง) รูปหมากมาตรฐาน
ฝ่ายO(เขียว) รูปหมากสี่เรียงผสมจรเข้
จุดนี้ ถึงทีฝ่ายX เดิน

จากรูปนี้ เรากำลังสนใจ เมื่อเขาเดิน 9-14,
1. 9-14, ต้อง27-23, 3-8, ต้อง23-18, กิน, 31-27,15-18,
    กิน, กิน,30-26, กิน, 24-20, กิน, กิน,
2. 9-14, ต้อง27-23, 2-7, ต้อง21-17, กิน, 23-18, 1-5, ต้อง,
    19-16, กิน,18 กิน, 10-15, 32 กิน, เราจะชนะครับ

หมายเหตุ จากรูปนี้ ถ้าเขาไม่เดิน 9-14 แต่มาเดิน9-13 ฝ่ายเราเป็นรองครับ ดังนั้น สมัยก่อน จึงเก็บไว้ในใจ นานๆทีเอามาเล่น ต้องเลือกคู่ต่อสู่ด้วย ทายว่าเขาไม่รู้จึงใช้ แต้มนี้ออกไปเล่นครับ เมื่อแต้มนี้แพร่ทางเว็บแล้ว สองจุดที่ว่านี้ อาจไม่ค่อยจะได้เกิดขึ้นแล้วครับ เพราะเขาจะเดิน
9-13 แทน 9-14 กันครับ

ตัดหน้า

8-11, 27-23, 11-15, 23-18, เขาเอา15กิน, เราเอา25กิน, 4-8, 29-25, 8-11, 25-22, 7-10, 26-23, 10-15, 23-19, กิน, กิน, 6-10, 32-27, 5-9, 27-23, 2-6, 31-27, 9-13, 22-17, กิน, 18-15, กิน, กิน, กิน, 19-16, ตอนนี้ราเป็นต่อแล้วได้เข้าฮอสไว แล้วเอาฮอสไปไล่จับกิน

8-11, 27-23, 11-15, 23-18, เขาเอา15กิน, เราเอา25กิน, 4-8, 29-25, 8-11, 25-22, 7-10, 26-23, 5-9, 28-24, 9-13, 32-27, 6-9, 24-19, 1-5, 30-25, 9-14, กิน, กิน, 22-18, 14-17, 18-15, กิน, กิน, 2กิน, 25-22, 3-7, 27-23, 7-10, 23-18,

ฝ่ายX มาจากรูปหมากมาตรฐาน
ฝ่ายO มาจากรูปหมากสามตัวเรียง
แต้มนี้ เรียกว่า แต้มพูเกด
จุดนี้ ถึงทีฝ่ายO เดิน

บทสรุป ก. 25-21 หรือ ข. 24-20 จึงไม่แพ้ แต้มเสี่ยง ไม่มี และ เสี่ยงไม่ได้เลย

ข. 24-20, 6-9 เสมอง่าย หรือ 11-16 เสมอยาก

แต้มมังกรหยก2

ก. 3-8= ยุ่ง,
        >24-20= ยุ่งยาก, 8-12, ต้อง23-18, กลยากมาก
        >23-18= ง่าย, ---, ---, ต้อง10-14, ---, ---,

ข. 3-7= ง่าย,
        >23-18= ง่าย
        >23-19= ยาก
        >30-26= ยากนิด

ค. 5-9= ยาก, ต้อง24-20, ต้อง3-7,ต้อง27-24, ต้อง9-13, ต้อง23-19, ต้อง2-6,
        >32-28= ง่าย
        >30-26= ยุ่งยาก
        >19-16= ยุ่งยาก
        >32-27= ยาก
        >30-25= ยาก

ฝ่ายX มาจากรูปหมากมาตรฐาน
ฝ่ายO มาจากรูปหมากสามตัวเรียง
แต้มนี้ เรียกว่า แต้มมังกรหยกภาคสาม( มุมคู่)

จุดนี้ ถึงทีฝ่ายX เดิน
บทสรุป ยุ่งยากทั้งคู่เมื่อ( ถ้า3-8 มุมคู่เล่นยากกว่า)
>1-6= ยาก, 24-19 หรือ 25-21
>2-7= ง่าย,
         >30-26= ยาก
        >25-21= ง่าย
        >24-19= ง่าย
>2-6s อย่าเดินจะแพ้
>3-8= ยากตัวนี้เซียนดำหมวกแดงชอบใช้แข่งขัน
>3-7s

ฝ่ายX มาจากรูปหมากมาตรฐาน
ฝ่ายO มาจากรูปสามเรียงผสมมุมคู่
ถึงที ฝ่ายO เลือกแต้มเดิน

>27-24 แต้มมุมคู่( เล่นยาก)
>28-24 แต้มสามเรียงธรรมดา( เล่นง่าย)
         >1-5, ต้อง25-21, มังกรหยกภาคสอง=
         >1-6, ต้อง23-18, มังกรหยกภาคหนึ่ง=
         >2-6, แต้มพูเกด, 25-21=
         >2-7, แต้มหมูชอบเดิน, 25-21=
         >3-7, แต้มอีปุ้มยกก้น, 23-18=
         >3-8s, 23-18!!>
>25-21 แต้มมุมคู่ผสมสามเรียงธรรมดา(( เล่นยาก)
         >3-8( เซียนชอบใช้แข่งขัน), 27-24= ยาก[ อย่าเดิน28-24s<]
         >1-5, 27-24=[ หรือ28-24=] เลือกตามแต่ถนัด